De Leeuw van Vlaanderen by Hendrik Conscience

Author:Hendrik Conscience [Conscience, Hendrik]
Language: eng
Format: epub
Publisher: ManyBooks.net
Published: 2010-11-03T06:32:07.561000+00:00

* * *

16

'k Zie in den bloei der jeugd my lust en hoop ontvlugten, En angstig worstel ik met kommer en verdriet Is 't myn bestemming, God, altoos altoos te zuchten. Hoort gy myn weeklacht niet?

MARIA DOOLAEGHE

Jan Breydel had zich met zijn zevenhonderd beenhouwers in de nabijheid der stad Damme op een mijl van Brugge neergeslagen. Drieduizend andere gezellen van alle ambachten waren zich onder zijn bevel komen schikken; hij bevond zich dus aan het hoofd van een heir, wel gering door het getal, maar machtig door moed en onversaagdheid; want de harten dezer mannen hijgden inniglijk naar vrijheid en wraak. In het bos dat de Deken tot legerplaats had verkozen was de grond, op een uitgestrektheid van een vierendeel uurs, met veldhutten overdekt[87].

Des morgens achttiende mei, een weinig eer De Chatillon in Brugge trad, rookten voor de regelmatige lijnen dezer legering ontellijke vuren; nochtans bespeurde men weinig volk bij de hutten, er stonden wel genoeg vrouwen en kinderen, maar het was zelden dat een man zich vertoonde, en dan nog was het een schildwacht. Op enige afstand van het leger, achter de bomen die hun takken boven de hutten spreidden, was een open plaats die niet met gevallijke gewassen was belemmerd, en op welkers grond geen hutten stonden. Daar hoorde men een schaterend gesuis van gemengde stemmen, terwijl bonzende slagen dit eenstemmig gemor bij pozen kwamen beheersen. Het aambeeld weergalmde klinkend onder de hamers der smeden, en de grootste bomen vielen met gedruis voor de bijlen der beenhouwers neder. Lange stukken hout werden rond en glad gemaakt en met een puntig ijzer voorzien. Reeds lagen er grote hopen van zulke Goedendags of speren tegen de grond opeengestapeld. Andere gezellen vlochten wilgentakken tot beukelaars en gaven dezelve beurtelings aan het leertouwersambacht, om ze met een ossenhuid te laten overdekken. De timmerlieden vormden ook allerlei zware oorlogstuigen om steden te bestormen, en bijzonderlijk springalen en andere werprustingen.

Jan Breydel liep van de ene zijde naar de andere en wakkerde zijn makkers door vrolijke woorden aan, dikwijls nam hij zelf de bijl uit de handen zijner beenhouwers en hakte dan ter hunner verwondering, met een verbazende kracht, een boom in weinig tijds ter neder.

Op de linkerzijde dezer open plaats stond een prachtige tent van hemelsblauw laken, met zilveren boordsels. Aan het bovenste gedeelte hing een schild, op hetwelk een zwarte leeuw in een gulden veld gewrocht was; aan dit wapen kon men gissen dat een persoon van graaflijken bloede erin woonde. Het was Machteld die zich onder de bescherming der Ambachten gesteld had, en tussen hen was gelegerd. Twee Vrouwen van het doorluchtige huis van Renesse waren uit Zeeland gekomen om haar tot Staatjuffers en vriendinnen te zijn; niets ontbrak haar: het prachtigste huisraad, de kostelijkste kleding had de edele Zeelander haar toegeschikt. Twee lange scharen beenhouwers, met blinkende bijlen, stonden bij de twee zijden der tent en dienden de jonge Gravin tot lijfwacht.

De Deken der wevers wandelde heen en weer vóór de ingang, hij scheen in diep gepeins bedolven, want zijn ogen waren steeds te gronde gericht.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.